Wat is kindertherapie?

Ouders komen naar de praktijk omdat ze zich zorgen maken om hun kind, of omdat een kind zelf zit met een klacht of probleem. Het verhaal van ouders (en vaak ook van school of andere verzorgers/hulpverleners rondom het kind) geeft de kindertherapeut essentiële informatie ten behoeve van de therapie. Ouders zijn uitstekende observatoren van de buitenkant van het kind, en de klacht van ouders vormt dan ook het startpunt voor de therapeut. De aanmeldingsklacht van ouders is vaak niet gelijk aan de klacht van het kind, en het is aan de therapeut om dit samen met het kind te onderzoeken (zo kunnen ouders een probleem hebben met het slechte luisteren van hun kind, terwijl het kind kampt met pesten op school, of denkt dat de juf altijd boos is). Vaak komen de klacht van ouders en het probleem van het kind samen in de vorm van de verschillende kanten van dezelfde medaille. De klacht van het kind vormt uiteindelijk de inzet van de therapie. Het kind communiceert deze klacht op zijn of haar eigen manier via beelden, woorden of spel. De kindertherapeut onderzoekt en observeert tijdens de sessies naast de buitenkant ook de binnenkant van het kind. Welke gedachten, emoties, herinneringen, en ervaringen spelen een rol, en zitten mogelijk in de weg. Welke talenten, krachten, positieve eigenschappen en andere interne hulpbronnen zijn er van binnen. De kindertherapeut helpt het kind op weg om dit te onderzoeken en te ontdekken welke mogelijkheden hij of zij heeft om zelf het probleem te gaan aanpakken. Hierbij wordt gebruik gemaakt van de belangrijkste expert die er is: het kind zelf!